Zoals bekend wil de NAM weer gas gaan winnen op Ameland en is daarvoor op zoek naar geschikte locaties. Daarbij heeft men enkele locaties op het oog, waaronder in of nabij de Vleijen in Nes. Dit onderwerp hield bestuur, fractie en vele andere aanwezigen bezig op de succesvolle thema-avond van Ameland’82 op 30 juni jl. Eén ding staat vast: het thema leeft onder de Amelander bevolking en haar gasten!

Nadat bestuur en fractie de toehoorders uitvoerig hadden geïnformeerd over de diverse ruimtelijke - en milieuprocedures die de NAM nog zal moeten doorlopen, werd uitvoerig stilgestaan bij zaken als locatiekeuze, transport, vervoer, mogelijke overlast enz. Daarna kon het publiek allerlei vragen stellen en alvast een voorlopige mening of standpunt naar voren brengen.

Principes en ambities van Ameland’82

Na de pauze stapten bestuur en fractie over op een meer principiële benadering van mogelijke nieuwe gaswinning op Ameland aan de hand van meerdere open vragen en stellingen. Een kleine greep hieruit:

• Waarom moet er anno 2010 uitgerekend op een Waddeneiland nog naar gas geboord worden, terwijl het klimaat op aarde in snel tempo achteruit holt?
• Waarom worden er overal ter wereld op grote schaal steeds meer alternatieve vormen van energie ontwikkeld en toegepast?
• Waarom wordt er in Nederland in verhouding tot vele andere landen om ons heen zo weinig gedaan aan het produceren en stimuleren van schone vormen van energie?
• Waarom mogen windmolens niet en boortorens wel? Over horizonvervuiling gesproken!
• Of heeft deze hypocriete houding van het Rijk alleen maar te maken met het grote economische belang dat zij heeft bij de gaswinning in Nederland?
• Of is dit misschien wel de rekening van het Waddenfonds die Ameland achteraf nog moet betalen en pas dan zal blijken dat dit echt een zoethoudertje is geweest?
• Hoe is dit allemaal aan de burger nog uit te leggen als we op hetzelfde moment te maken krijgen met een toenemende bemoeienis en regelgeving voor het Waddengebied?
• En hoe denkt men straks nog enig draagvlak te krijgen voor de Natura 2000-doelstellingen en het opstellen van allerlei nieuwe beheerplannen, waarbij voor veel activiteiten zelfs een vergunning vereist zal zijn?
• Over draagvlak gesproken! Tijdens de bijeenkomst over het Energierapport 2008 zei de Minister van EZ nog dat maatschappelijk draagvlak cruciaal is bij grote energieprojecten. Daarvoor is een actieve en open communicatie noodzakelijk met alle belanghebbenden. Krijgen inwoners en gasten van Ameland daar nog wel een eerlijke kans op en hoe zwaar telt hun stem eigenlijk mee?
• In dezelfde toespraak noemde de minister het magische jaar 2050 (pas over 40 jaar!), waarin de CO2- uitstoot in Nederland gehalveerd - en het jaar 2020, waarin 20% duurzame energie gerealiseerd moet zijn. Spreekt daar nu de ambitie uit waar Ameland op zit te wachten en duurt dat allemaal niet veel te lang?
• En wat zullen in 2050 de effecten voor het eiland Ameland zijn als de zeespiegel met zo’n 20-35 cm zal zijn gestegen in combinatie met een verdere bodemdaling? En gaat de zee het op den duur toch van het land winnen?
• En hoe verhoudt zich dit hele vraagstuk tot de ambities van de gemeente Ameland zèlf, met al haar doelstellingen om een groen eiland te willen zijn, met al haar projecten om duurzaam milieubeleid te ontwikkelen, inclusief het stimuleren van alternatieve energiebronnen op het eiland zelf?
• Zijn we daarin straks nog wel geloofwaardig genoeg of is ons imago als milieubewust eiland dan in een keer van tafel geveegd?
• Hoe groot is de kans dat aan ons kwetsbare toeristische product voor altijd zowel materiële als immateriële schade wordt toegebracht?
• En wat heeft dit allemaal voor gevolgen voor onze eigen eilander gemeenschap, waarin we zo uniek en bijzonder zijn, maar tegelijk ook zo kwetsbaar en afhankelijk?

Samenvattend, horen gasboringen anno 2010 eigenlijk nog wel thuis op een eiland van rust en ruimte, met een gastvrij, gezond en sportief toeristisch imago, temidden van veel zon, wind en water?